ఏడేళ్లక్రితం పరిచయమయ్యాడు శంకర్. మా ఇంటి పక్కనుండే వాళ్లక్క ఇంటికొచ్చినపుడు. ఇద్దరిదీ కౌమారం. కానీ తన ఆలోచనల్లో ఎంతో పరిణితి. చదువు, కెరీర్, సమాజం.. ప్రతిదానిపై ఎంతో అవగాహన ఉండేది. ఆ తీరే నన్ను అతడి ప్రేమలో పడేసింది. అలాగని అదేపనిగా పార్కులో కలుసుకోవడాలు, ముద్దూముచ్చట్లు, గంటలకొద్దీ ఫోన్ కబుర్లేం లేవు మామధ్య. నేను హాస్టళ్లో ఉంటూ చదువుకునేదాన్ని. అడుగు బయటపెడితే చాలామంది కుర్రాళ్ల చూపులు నన్ను తాకేవి. నా ఎదురుచూపులు మాత్రం శంకర్ కోసమే.
ఇంటర్ ఆఖర్లో మా ప్రేమ విషయం ఇంట్లో తెలిసింది. మావాళ్లకి శంకర్ కులం నచ్చలేదు. 'కాలు బయట పెడితే విరగ్గొడతాం' అన్నారు. 'వాడితో మాట్లాడితే చంపేస్తాం' అని బెదిరించారు. తనకి నేనేంటే ఎంత ప్రేమో, తనెంత యోగ్యుడో చెప్పినా వినరే! ఆఖరి మాటగా 'చావైనా బతుకైనా శంకర్తోనే. వేరేవాడ్ని చేసుకోను' తేల్చేశా. కన్నవాళ్లు నాకన్నా మొండి. ఇంట్లోనే బందీ చేశారు. బలవంతంగా పెళ్లిచూపులు ఏర్పాటు చేశారు. ఎలాగోలా తనకి సమాచారం అందించా. ఊరి సెంటర్కి రమ్మన్నా.వెనకద్వారం నుంచి జారుకుంటుంటే 'ఎక్కడికెళ్తున్నావ్?' అని తమ్ముడి హుంకరింపు. కాసేపు నీళ్లు నమిలాక 'పెళ్లి చూపులకొస్తున్న అబ్బాయి నన్ను సెంటర్లో కలుస్తానన్నాడు' అని నోటికొచ్చిన అబద్ధం చెప్పా. 'అలాగా? అయితే మాట్లాడు' అంటూ తనకి ఫోన్ కలిపి ఇచ్చాడు. మరింత ఇరుక్కుపోయా. ఇప్పుడేం చేయాలి? గుండె వేగం రెట్టింపైంది. అవతల తను ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయగానే 'నాతో పర్సనల్గా మాట్లాడతా అన్నారుగా. త్వరగా రండి' అని పెట్టేశా. పదినిమిషాల్లో నాముందు ఉన్నాడు తను.
ఒక్క అబద్ధం దాచడానికి ఇంకెన్ని అబద్ధాలాడాలి? చివరికో నిర్ణయానికొచ్చా. మా ప్రేమ విషయం చెప్పి అతడ్ని సాయం అడగాలనుకున్నా. ఎవరూ లేనిచోటికి తీసుకెళ్లాలని అతడి బైక్ ఎక్కా. అదే నా కొంప ముంచింది. మేం కలిసి వెళ్లడం శంకర్ చూశాడు. అప్పుడైనా నేను బండి దిగి విషయం చెప్పాల్సింది. అర్థం చేసుకుంటాడనే అతి నమ్మకంతో అలాగే వెళ్లా. ఊరి బయటికెళ్లాక అతడికి మా ప్రేమ సంగతి చెప్పా. మమ్మల్ని అర్థం చేసుకొని మీ అమ్మాయి నాకు నచ్చలేదంటూ అమ్మకి ఫోన్ చేసి చెప్పేశాడు. గాల్లో తేలిపోతూ ఇంటివైపు అడుగులేశా.
నావల్లే పెళ్లిచూపులు చెడిపోయాయని అమ్మ పసిగట్టేసింది. శంకర్ని కలవొద్దని నన్ను బంధువులింటికి పంపేసింది. అక్కడా నన్ను గడప దాటనీయలేదు. అతికష్టమ్మీద ఓ వ్యక్తి సాయంతో శంకర్కి ఫోన్ చేశా. కలుద్దాం రమ్మన్నాడు. నీకు నేనున్నా అన్నాడు. బంధువుల కళ్లుగప్పి కొండంత ఆశతో వెళ్తే ముఖం చాటేశాడు. ఏడుస్తూ ఫోన్ చేశా. 'ఇష్టం ఉంటేనే కదా అతడి బైక్ ఎక్కావ్? అప్పుడే నిన్ను నా మనసులోంచి తొలగించా' అని నిర్దయగా మాట్లాడాడు. మనసుని రంపంలా కోసేసిందా మాట. గొప్పవాడు అనుకున్న తను ఇంత సంకుచితంగా ఆలోచిస్తాడనుకోలేదు. ఇంటికి తిరిగెళ్లా. కొన్నాళ్లకు అమ్మ మాటకే తలొగ్గా. మనసు చంపుకొని వేరే వ్యక్తితో తాళి కట్టించుకున్నా. నేను నిస్వార్ధమైన ప్రేమనిస్తే తను ఒక్క సంఘటన సాకుగా చూపి నన్ను కాదనుకున్నాడు. చివరగా.. గొప్ప మాటలు చెప్పినంత మాత్రాన గొప్ప ప్రేమికుడు అనిపించుకోడు. నమ్మినవాళ్లకి అన్ని సమయాల్లో అండగా ఉన్నవాడే అమ్మాయి మనసు గెల్చుకోగలడు.
© Shekharmine
No comments:
Post a Comment