చెప్పలేదేం తల్లీ? అంత చేదయ్యామా..

సర్వం అనుకున్న కూతురు ప్రాణం ఉసూరుమనేలా చేసింది. వెలకట్టలేని మమకారం పంచినా ప్రేమ మైకంలో కన్నప్రేమనే ధిక్కరించింది. ఆ సంఘటనతో ఎంతటి క్షోభకి గురయ్యాడో చెబుతున్నాడో తండ్రి!కంగారు.. భయం.. సంతోషం.. అన్నీ కలగలిపి టెన్షన్‌తో అటూఇటూ తిరుగుతున్నా. లోపల పురిటినొప్పులతో నా భార్య. పదినిమిషాలయ్యాక ‘కంగ్రాట్స్‌ మీకు పాప’ంటూ కబురు. మహలక్ష్మి పుట్టిందనుకుంటూ మురిసిపోయా. ఆపై నా ప్రతిరూపాన్ని గర్వంగా గుండెలకు హత్తుకున్నా.

నా బంగారుతల్లి పుట్టిన మహత్యమేమో అన్నీ కలిసొచ్చేవి. తనతో రోజూ పండగే. తను ఏడిస్తే నాకు బాధ. నవ్వితే సంతోషం. తన కోసం గుర్రాన్నయ్యా.. పిల్లిలా అరిచా. అలిగితే కానుకనయ్యా. మంచి సమయం చూసి మహాలక్ష్మి అని పేరు కూడా పెట్టేశా. రెండున్నరేళ్ల నా నిరీక్షణ ఫలించి నా చిట్టితల్లి ‘నాన్నా’ అంది. నా జీవితంలో అదే బెస్ట్‌ డే.

పేరు లక్ష్మినే కానీ చదువులో సరస్వతి. ఐదులో క్లాస్‌ఫస్ట్‌ వచ్చింది. టీచర్లు తనకిచ్చిన గిఫ్ట్‌ అందుకొని ప్రపంచకప్పు గెలిచినంత సంతోషంగా యాభై మందికి చూపించా. ఏడులో ఆటల పోటీల్లో గెలిస్తే ఓ మెమొంటో ఇచ్చారు. ఆ పూట ఏం తినకుండానే నా కడుపు నిండింది. పదిలో తొంభైశాతం మార్కులొస్తే వూరంతా మిఠాయిలు పంచా. పైచదువులకు బిడ్డ పట్నం వెళ్తుంటే ముఖం పక్కకు తిప్పుకొని వెక్కివెక్కి ఏడ్చా. ‘డాడీ నిన్ను చూడాలనుంది’ అనడమే ఆలస్యం రెక్కలు కట్టుకొని వాలిపోయేవాణ్ని. ఇంటర్‌లో మంచి మార్కులొచ్చాయని బహుమతిగా నేనే ఓ స్మార్ట్‌ఫోన్‌ కొనిచ్చా. మా ఇద్దర్ని కలుపుతుందనుకున్న ఆ పాడు వస్తువు మా అనుబంధంలో చిచ్చు పెడుతుందని వూహించలేకపోయా.

రెండో ఏడాది పరీక్షలు రాసి ఇంటికొచ్చింది కూతురు. రాగానే ఎప్పట్లాగే నన్ను హత్తుకోలేదు. మనసారా పలకరించలేదు. అమ్మపైనా ప్రేమ చూపదే! ఎప్పట్లాగే తనని గారాబం చేయబోతుంటే ‘మీవన్నీ పాత పద్ధతులు. కొత్తగా ఆలోచించండీ’ అంటూ చిన్నబుచ్చుకునేది. తన ప్రవర్తన కొత్తగా అనిపించినా తనన్నదే నిజమనుకొని మిన్నకుండిపోయా. ఓరోజు ఫ్రెండ్‌ పెళ్లికెళ్తానంది. ‘తోడురానా తల్లీ’ అనడిగా. ‘వ్వాట్‌ డాడ్‌.. నేనింకా చిన్నపిల్లనా?’ అని కసురుకుంది. నా మొహం చిన్నబోయింది. ఇక రోజులో పద్దెనిమిది గంటలు సెల్‌ఫోన్‌తోనే గడిపేది. అనుమానమొచ్చి స్నేహితురాలిని విచారించా. నా గుండె పగిలే మాట చెప్పిందా అమ్మాయి. నా బంగారం ఒకబ్బాయిని ప్రేమిస్తోందట. తట్టుకోలేక ‘ఇది నిజమేనా తల్లీ?’ అనడిగా. కోపంతో వూగిపోయింది. ‘అబద్ధం. అయినా నీకు అనుమానం వస్తే నన్నడగాలిగానీ నా ఫ్రెండ్‌ని అడుగుతావా?’ అని విరుచుకుపడింది.

ఓరోజు ఫ్రెండ్‌ ఇంటికి వెళ్లొస్తానంది. సాయంత్రం, రాత్రి అయినా రాదే! గుండెలదిరిపోయాయి. ఫోన్‌ స్విచ్ఛాఫ్‌. ‘మా ఇంటికి రాలేదంకుల్‌’ అంది ఫ్రెండ్‌. పిచ్చివాళ్లలా అర్థరాత్రుళ్లూ తిరుగుతూనే ఉన్నాం. తెల్లవారుతుండగా ఓ కొత్త నెంబర్‌ నుంచి ఫోన్‌. నా చిట్టితల్లే. ఆతృతగా అడిగాం ఎక్కడున్నావని. ‘నేను పెళ్లి చేసుకున్నా. నన్ను వెతకొద్దు’ అంటూ పెట్టేసింది. ఆ క్షణం నా శ్వాస ఆగిపోతే బాగుణ్ణనిపించింది. నెంబర్‌ పోలీసులకిచ్చి కేసు పెట్టాం. సిటీ నుంచి వచ్చిందన్నారు. ఆరోజే పరుగెత్తుకెళ్లాం. తిరిగితిరిగి కాళ్లు చతికిలబడ్డాయి. ఏడ్చిఏడ్చి కన్నీళ్లు ఇంకిపోయాయి. జాడ మాత్రం లేదు. కొన్నాళ్లయ్యాక చిరునామా తెలిసినా ఏం చేయలేకపోయాం.

పిల్లను అదుపులో పెట్టుకోలేకపోయారన్నారంటూ బంధువులు, చుట్టుపక్కల ఎత్తిపొడుపులు. ఆ బాధతోనే అర్థాంగి మంచం పట్టింది. అయినా మా కష్టం తనకి పట్టలేదు. ఇరవై ఏళ్లు మేం పంచిన మమకారం కన్నా ఏడాదో, రెండేళ్లొ ఆ అబ్బాయి ఇచ్చిన ప్రేమే గొప్పదైంది. కానీ ‘డాడీ! నేను ఆ అబ్బాయిని ప్రేమించా’ అని ఒక్కమాట చెప్పి ఉంటే ఆలోచించేవాణ్ని. నా కూతురికి తగ్గవాడైతే కాళ్లు కడిగేవాణ్ని. కానీ అంతా అయిపోయింది. తను గడప దాటేముందు క్షణం మా గురించి ఆలోచించి ఉంటే ఈ క్షోభ తప్పేదే. అయినా ఇప్పటికీ తను బాగుండాలనే కోరుకుంటున్నాం. ఎంతైనా కన్నవాళ్లం కదా!

- ఓ తండ్రి.

చెలి గేలిచేసింది...జీవితం గెలిచేసింది!

మనసుపడ్డ అమ్మాయికో ముద్దుపేరు పెట్టుకున్నాడు. కొన్నాళ్లు చాట్లాటలయ్యాక ఐలవ్యూ చెప్పాడు. అప్పటిదాకా బాగానే స్పందించిన అమ్మాయి ఖఠాఠ్‌... నీకేం అర్హతలున్నాయని ప్రేమించాలి?’ అంది. ఆ మాటను ఛాలెంజ్‌గా తీసుకున్న కుర్రాడు ప్రభుత్వోద్యోగం సంపాదించాడు. తర్వాతేంటి?

అమ్మా, నేను... జీవితం సాగిపోవడానికో చిన్న ఉద్యోగం. ఇదీ నా ప్రపంచం. జాలీగా గడిచిపోతున్న సమయంలో తన పరిచయం వూహించని మలుపులకు కారణమైంది. ఫేస్‌బుక్‌ ద్వారా నా జీవితంలోకి వచ్చింది ఆమె. వరుసకు బంధువులమ్మాయే. ముద్దుగా ఖస్టార్‌’ అని పిలిచేవాణ్ని.

ఖహాయ్‌ ఎలా ఉన్నావ్‌? ఏం చేస్తున్నావ్‌?’ అంటూ ఓరోజు తెలియని నెంబర్‌ నుంచి మెసేజ్‌. కొద్దిరోజుల దాగుడుమూతలయ్యాక ఖనేను నీ స్టార్‌ని’ అంది. తనపై మొగ్గలా ఉన్న ప్రేమ పువ్వులా వికసించింది. ఉదయం నాలుగుతో మొదలై అర్ధరాత్రైనా మామధ్య సందేశాల వరద పోటెత్తుతూనే ఉండేది. ఖనా గురించి అసలు ఏమనుకుంటున్నావ్‌?’ ఉరుములేని పిడుగులా అడిగిందోసారి. ఇదే మంచి ఛాన్స్‌. ఖనువ్వుంటే నాకిష్టం. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నా’ అనేశా. మౌనమే తన సమాధానం. ఆపై ఎఫ్‌బీ చాటింగ్‌, మెసేజ్‌లు అన్నీ బంద్‌. ఆమె మనసులో నాకు స్థానం లేదని అర్థమైంది.

 ఒకరు వద్దంటే వదిలే రకం కాదు నేను! రోజూ తన కాలేజీ చుట్టూ చక్కర్లు కొట్టేవాణ్ని. పిలుపొస్తుందనే ఆశతో. కొన్నాళ్లయ్యాక వచ్చింది. కానీ వాళ్ల అమ్మనుంచి. ఖమా అమ్మాయిని సతాయిస్తున్నావట. ఇంకోసారలా చేస్తే బాగుండదు’ అని బెదిరిస్తూ. కోపం, కసి పెరిగాయి. ఖనేనంటే ఎందుకిష్టం లేదు? అసలు నాలో ఏం తక్కువ?’ ఓసారి నేరుగా అడిగా. దిమ్మ తిరిగిపోయే సమాధానం ఇచ్చింది. ఖచదువు, ఉద్యోగం, ఆర్థికపరిస్థితి ఎందులో నువ్వు నాకంటే ఎక్కువ? అసలు నీలో ప్రేమించడానికి ఏం ఉంది?’ అని. బాగా ఆలోచిస్తే తను చెప్పిందే నిజమనిపించింది.

పోటుగాడిలా పోటీ పరీక్షల పుస్తకం అందుకున్నా. ఏడాది బాగానే కష్టపడ్డా. అవతలి వాళ్లు నాకన్నా ఎక్కువ చదివారేమో! ఫలితాల్లో నా పేరు లేదు. కాళ్లావేళ్లాపడి పాత కొలువులోనే చేరా. కానీ ప్రతిక్షణం గుర్తొచ్చేది. తను అన్నమాటలే మనసుని ఈటెల్లా గుచ్చేవి. ఆ బాధ, నేనేం సాధించలేననే అపనమ్మకం... వెరసి విఫల ఆత్మహత్యా యత్నం చేశా. అప్పుడే కుటుంబసభ్యులు నాపై ఎన్ని ఆశలు పెట్టుకున్నారో అర్థమైంది. ఖనువ్వు ఉద్యోగం చేయకపోయినా ఫర్వాలేదు. ఇలాంటి పిచ్చిపనులు చేయొద్ద’ని ఏడ్చారు. తప్పు చేశాననిపించింది.

తర్వాతేంటి? నేను ఎదగాలి! కానీ... మళ్లీ ఆ అమ్మాయిని ఇంప్రెస్‌ చేసే ప్రయత్నాల్లో పడిపోయా. సీతారాముల్ని కలిపిన ఆ ఆంజనేయుడి కాయిన్‌ను నా ప్రేమ గుర్తుగా పంపా. లంకాదహనం మా ఇంట్లో జరిగింది. ఖఇంకోసారి ఇలాంటి పిచ్చివేశాలేస్తే జైళ్లొ ఉంటావ్‌’ ఉరిమింది వాళ్లమ్మ. గొడవ పెద్దది కాకుండా అక్క రాయబారం నడిపింది. ఖపాపం అమ్మాయి... వదిలెయ్‌రా. ముందు తను కోరుకున్నట్టు నిన్ను నీవు నిరూపించుకో’ అంది. దగ్గరుండి ప్రోత్సహించింది. కోచింగ్‌కి సాయం చేసింది. ఈసారి కచ్చితంగా ఏదో సాధించి తీరాలనే కసి నా మనసులోకి ప్రవేశించింది.

మావాళ్ల ఆశీర్వాదం... నా కష్టానికి ప్రతిఫలం దక్కింది. ఏడాదయ్యాక నాకు ప్రభుత్వోద్యోగం దక్కింది. నేను గెలిచాను అని తనకి చెప్పాలనుకున్నా. ఒక కొత్త సిమ్‌ కొని నాపేరు చెప్పకుండా ఖనాకు ఉద్యోగం వచ్చింది’ అని మెసేజ్‌ పంపా. తను పసిగట్టేసింది. ఖఆల్‌ ది బెస్ట్‌. నేనూ అమెరికన్‌ కంపెనీలో చేరా’ అని రిప్లై ఇచ్చింది. ఇదే అదనుగా మళ్లీ తన వెంటపడాలని మాత్రం ప్రయత్నించలేదు. తనకు తానుగా నా చేయి అందుకోవాలని కోరిక.

తెలిసో తెలియకో తనకి స్టార్‌ అని పేరు పెట్టుకున్నా. ఆకాశంలో మెరిసే నక్షత్రంలా ఉంటుందని. కానీ ఆ స్టార్‌ని ఎప్పటికీ చేరలేనని చాన్నాళ్ల తర్వాత అర్థమైంది. ఏదేమైనా నన్ను మార్చిన తనకి ధన్యవాదాలు.

వంచన నాదే... వగచేదీ నేనే!

ఇంటర్లో మొదలయ్యాయి నాలో ప్రేమ వూసులు. అందుక్కారణం చంద్ర. నా క్లాస్‌మేట్‌. అందంగా, అణకువగా ఉండేవాడు. ఎవరితోనూ పెద్దగా మాట్లాడడు. క్లాసులో తనెక్కడున్నా నా కళ్లు వెతికేవి. మనసు మూగగాఆరాధించేది. ‘ఈరోజైనా అతడితో నా ప్రేమ విషయం చెప్పాలి’ ఇలా రోజూ అనుకునేదాన్ని. ఆగిపోయేదాన్ని. ఎందుకంటే తను ‘నో’ అంటే తట్టుకోలేను!

ఓ సబ్జెక్టులో సందేహం ఇద్దర్నీ కలిపింది. తర్వాతే అర్థమైంది నేననుకున్నట్టు తను మరీ నెమ్మదేం కాదు! నోరు విప్పితే వసపిట్ట. కొత్త విషయాలెన్నో చెబుతుండేవాడు. చూస్తుండగానే కాలేజీ ముగింపుకొచ్చింది. ఇంకా ఆలస్యం చేయదల్చుకోలేదు నేను. ఓ శుభసమయాన ఆ మూడక్షరాల పదం పలికేశా. ‘నువ్వంటే నాకూ ఇష్టమే. కానీ మన ప్రేమ, పెళ్లి జరిగే పరిస్థితుల్లేవు’ ఒక్కమాటలో తేల్చేశాడు. ఏడుపాగలేదు. అయినా నేనేంటే ఇష్టమే అన్నాడుగా... ఎలాగైనా తను నా సొంతమవుతాడంది మనసు.

డిగ్రీ ఇద్దరం ఒకే కాలేజీలో చేరాం. మూడేళ్లలో ఒక్కరోజు విడిచి ఉండలేదు. కష్టసుఖాల్లో ఒకరికొకరం తోడున్నాం. పెళ్లికాని భార్యాభర్తల్లా మెలిగాం. ఇక డిగ్రీ పూర్తయ్యాక ఉద్యోగవేటలో పడిపోయాం. ఈలోపు అక్క పెళ్లి కుదిరింది. తనని పిలిచి ఇంట్లోవాళ్లకి పరిచయం చేద్దామనుకున్నా. కానీ ఎందుకో భయమేసి ఆగిపోయా.

నాకుద్యోగం వచ్చింది. తనింకా ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు. నేను కొలువులో చేరాక నాకో కొత్త ప్రపంచం కనపడింది. నాలాగే నలుగురైదుగురు కొలీగ్స్‌ ప్రేమలో ఉన్నారు. తర్వాత పెళ్లాడింది మాత్రం వేరే అబ్బాయిల్ని. తల్లిదండ్రుల్ని కష్టపెట్టలేమని.. కులం అడ్డొచ్చిందని.. అబ్బాయిది మంచి హోదా అని రకరకాల కారణాలు చెప్పారు. ఆ మాటలు నాపై ప్రభావం చూపడం మొదలుపెట్టాయి. చంద్రకి నాకు మధ్య చాలా అడ్డుగోడలు. వాట్ని నేను బద్ధలు కొడతానేమోగానీ పెద్దల అంగీకారం ఉండదేమో అనిపించింది. స్వార్థమో, భయమో నేనూ సహోద్యోగుల బాటలో వెళ్లాలనుకున్నా.

ఒకప్పుడు చంద్ర మాట కోసం తపించే నేను మీటింగ్‌, పని ఒత్తిడంటూ రకరకాల అబద్ధాలు చెప్పి తననుంచి తప్పించుకునేదాన్ని. అయితే ఓరోజు విడవకుండా ఫోన్‌ చేస్తూనే ఉన్నాడు. చిరాకుతో ఫోన్‌ ఎత్తా. ‘నాకుద్యోగం వచ్చింది. వెంటనే మీ ఇంటికొచ్చి మన పెళ్లి గురించి మాట్లాడతా’ అన్నాడు సంతోషంగా. నా గుండెలదిరాయి. ఆ పూటకి ఏదోలా మేనేజ్‌ చేశా. తర్వాత ఏడాదిపాటు ఇదే తంతు. ఆఖరికి నువ్వంటే ప్రాణం అన్న నోటితోనే ‘నువ్వు నాకు నచ్చలేదు. మన పెళ్లి జరగద’ని తెగేసి చెప్పా.

కన్నవాళ్లు తెచ్చిన సంబంధానికి ఓకే చెప్పి మంచి కూతురనిపించుకున్నా. మంచి భార్యగా సమాజం గౌరవిస్తోంది. కానీ నా మనసు సంద్రంలో రోజూ చెలరేగుతన్న లక్షల భావోద్వేగాలు నన్ను నిత్యం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి. భర్త ప్రేమ చూపించినప్పుడల్లా చంద్ర గుర్తొచ్చి మనసు కకావికలమవుతోంది. భర్తనీ, ప్రియుడ్నీ మోసం చేశాననే అపరాధభావం అనుక్షణం వేధిస్తోంది. పైగా చంద్ర నాపై చూపిన పెద్దమనసు ముందు నేనెంత అల్పురాలినో తలచుకొని కుంగిపోతున్నా. ఆఖరిసారి తనకి ఫోన్‌ చేసినపుడు మరోసారి ఆలోచించమని కన్నీళ్లతో అర్థించాడేగానీ నాపై కోపం చూపించలేదు. మేం సన్నిహితంగా దిగిన ఫొటోలు చూపించి బ్లాక్‌మెయిల్‌ చేయలేదు. ఇప్పటికీ తను నాపై అంతే ప్రేమతో ఉంటాడని తెలుసు.

తెలిసీ తెలియని వయసులో ప్రేమలో పడ్డా. నిర్ణయం తీసుకోవాల్సిన వయసులో పెద్దవాళ్లు గుర్తొచ్చారు. ఇప్పుడు నన్ను నేనే మోసం చేసుకున్నాననే భావనలో కొట్టుమిట్టాతున్నా. అందుకే పెద్దల్ని ఒప్పించే ధైర్యం ఉంటేనే ప్రేమలో పడండి. ప్రేమ ఒకరితో, పెళ్లి మరొకరితో అయితే జీవితాంతం నాలాగే నటించాల్సి ఉంటుంది.

సినిమా కల..జీవితం విలవిల

తొలి ప్రేమ. నాకు సినిమాలపై ప్రేమ పుట్టించిన తొలి సినిమా. తెరపై ఆడే బొమ్మలు మనసునీ ఆడిస్తాయని అప్పుడే అర్థమైంది.

గోదావరి జిల్లాలోని ఓ పల్లెటూరు మాది. చదువులో చురుకైన విద్యార్థిని. మొదట్లో థియేటర్‌కెళ్లడం తక్కువ. తొలిప్రేమ తర్వాత మాత్రం ఏ సినిమానీ వదల్లేదు. ప్రతి డైలాగ్‌, ప్రతి సీన్‌ కంఠతా వచ్చేసేది. ‘ఫలానా స్టార్‌ డైరెక్టర్‌ది మన పక్క వూరే’, ‘ఆ హీరో ఇక్కడివాడే’ ఇలాంటి మాటలతో నా రోమాలు నిక్కబొడుచుకునేవి. వాళ్లలా జనం నా గురించి గొప్పగా చెప్పుకోవాలనిపించేది.

మూడేళ్లు గడిచాయి. ఆరా తీస్తే మా బంధువొకాయన ఇండస్ట్రీలో ఉన్నాడని తెలిసింది. ఆ భరోసాతో ఫిల్మ్‌నగర్‌లో వాలిపోయా. బీటెక్‌ ఫైనలియర్‌ పరీక్షలు వదిలేసి మరీ. ఇంట్లోవాళ్లు ఎంతమొత్తుకున్నా విన్లేదు. హీరో అవుతానంటే ‘ముందు ఏదో ఒక డైరెక్టర్‌ దగ్గర పెట్టిస్తా. పరిచయాలయ్యాక హీరోగా ప్రయత్నిద్దువులే’ అన్నారు బంధువు. వారంలోపే ఓ దర్శకుడి దగ్గర చేర్పించారు. కెమేరాలు మోయడం, హీరోహీరోయిన్లు ఏ సీన్‌లో ఏ డ్రెస్‌లు వేసుకున్నారో గుర్తుపెట్టుకోవడం, కప్పులు కడగడం ఇదీ నా పని. రెండునెలలకే తెచ్చుకున్న ఇరవైవేలు కరిగిపోయాయి. నాన్నే నెలనెలా ఖాతాలో డబ్బులేసేవారు.ఆర్నెళ్ల పురిటినొప్పులు పూర్తై సినిమా విడుదలైంది. అట్టర్‌ఫ్లాప్‌ టాక్‌. తెరపై నా పేరూ పడ్డా నాకు తప్ప వేరొకరికి గుర్తులేదు. ఇంకోచోట ప్రయత్నం మొదలుపెట్టా. ‘ఖాళీల్లేవ్‌’ బోర్డులు వెక్కిరించేవి. కొందరు దగ్గరికే రానిచ్చేవారు కాదు. కష్టాల డోసు పెరిగింది. ఇంట్లోంచి డబ్బులు రావడమూ తగ్గాయి. ఓ పూట తినడం, మరోపూట పస్తులు. అయినా ప్రయత్నాలు ఆపలేదు.

అన్నట్టు నాకో లవ్‌స్టోరీ ఉంది. స్థిరపడ్డాక పెళ్లి చేసుకోవాలనుకున్నాం. సిటీకెళ్తుంటే ఆల్‌ ది బెస్ట్‌ చెప్పింది తను. తర్వాత ‘ఎందుకీ కష్టాలు. వదిలేసి వచ్చెయ్‌. ఇక్కడే ఏదో ఉద్యోగం చూసుకుందువుగానీ’ అనేది. విన్లేదు. ఐదారునెలలకి మరో చోట చేరా. అసిస్టెంట్‌గానే. పెద్ద బ్యానర్‌, స్టార్‌హీరోతో క్లాప్‌ కొట్టాం. ఈ దెబ్బతో దశ తిరిగిందనుకున్నా. నా దురదృష్టం.. ఏవో కారణాలతో ఆ సినిమా మొదట్లోనే ఆగిపోయింది. మెల్లిగా నాపై నాకు నమ్మకం సడలసాగింది. లవర్‌ చెప్పింది విని కొన్నాళ్లు ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టా. చేతిలో డిగ్రీ కూడా లేదు. అటెండర్‌కి తప్ప దేనికీ పనికిరానన్నారు. మళ్లీ సినిమా వేట మొదలైంది. ఆరేళ్లలో ముగ్గురు దర్శకుల దగ్గర పనిచేశా. అసిస్టెంట్‌ నుంచి అసోసియేట్‌కు ఎదిగా. సొంతంగా కథలు రాసుకొని హీరోలు, నిర్మాతల చుట్టూ తిరిగా. కొందరు కథ బాగున్నా డేట్స్‌ లేవన్నారు. ఓ యువహీరో తప్పకుండా ఛాన్స్‌ ఇస్తానన్నాడు. తర్వాత ఆయన రెండు సినిమాలూ ఆడకపోవడంతో తనకే అవకాశాల్లేకుండా పోయాయి. వీటన్నింటికన్నా ఓ నిర్మాత మాటలు నన్ను బాగా బాధించాయి. ‘చాన్నాళ్లుగా నిన్ను గమనిస్తున్నా. నీలో ఫైర్‌ లేదయ్యా. అందరితో కలిసిపోలేవు. ఇండస్ట్రీకి సూట్‌ కావు’ అన్నారు. కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఈ కష్టానికి తోడు పుండుమీద కారం చల్లినట్టు ఇష్టపడ్డ అమ్మాయికి పెళ్లైందని తెలిసింది. తను మాత్రం ఎన్నాళ్లని నాకోసం ఎదురుచూస్తుంది?

సినిమా ఆశలు ఆవిరయ్యాయి. ఇంటికెళ్లడానికి మొహం చెల్లలేదు. ఇక్కడే ఏదైనా ఉద్యోగం చేద్దామంటే డిగ్రీ కూడా లేదు. అప్పుడే ఓ మిత్రుడు దేవుడిలా ఆదుకున్నాడు. ఆర్థికసాయం చేసి వెబ్‌డిజైనింగ్‌ కోర్సులో చేర్పించాడు. శిక్షణ పూర్తిచేసుకొని ఉద్యోగంలో చేరా. సినిమాలపై ప్రేమ చావక అప్పుడప్పుడు ఘోస్ట్‌ రైటర్‌గానూ పనిచేస్తున్నా. ప్రస్తుతం సినిమా కష్టాలేం లేవు. కానీ వయసు మీరింది. పెళ్లాడ్డానికి ఏ అమ్మాయి ముందుకు రావట్లేదు. అనుభవంతో చెబుతున్నా. కలలు కన్న ప్రతి ఒక్కడూ హీరో కాలేడు. అలా కాకపోయినా బతకగలిగే ఓ ప్రత్యామ్నాయం కూడా ఆలోచించుకోవాలి. ఈ పరాజితుడి నుంచి కూడా పాఠాలు నేర్వొచ్చనే మీ ముందుకొచ్చా.

ప్రేమ కాదు గురూ!

నాలుగు మాటలు..కుదిరితే కప్పు కాఫీ.. సౌభాగ్య... ఈ పేరు వినగానే మనసుకు రెక్కలొచ్చేవి. పాదాలు స్టెప్పులేసేవి. గుండె లవ్‌లవ్‌ అని కొట్టుకునేది. అది ఒకప్పుడు. ప్రస్తుతం ఆ పేరు వింటేనే కంపరం, బాధ... అన్నింటికి మించి కోపం. ఎందుకిలా అంటే నా గాథ వినాల్సిందే. 

‘అన్నయ్యా! మన పక్క వూరిలో ఉండే ప్రవీణ్‌ నన్ను సతాయిస్తున్నాడు. కాలేజీ నుంచి వస్తుంటే రోజూ ఫాలో అవుతున్నాడు’ చెల్లి ఫిర్యాదుతో కోపం నషాళానికంటింది. వార్నింగ్‌ ఇవ్వాలని వాడింటికి పరుగెత్తా. గుమ్మంలోనే ఓ అమ్మాయి ఎదురొచ్చింది. ఏంజెల్లా ఉన్న తనను చూసి మెలికలు తిరిగిపోయా. ‘హలో ఎవరు కావాలి? విషయమేంటి?’ తను గద్దించేసరికి నా కర్తవ్యం గుర్తొచ్చింది. ప్రవీణ్‌ గురించి అడిగా. తమ్ముడంది. ‘మీవాడు మా చెల్లి వెంట పడుతున్నాడట. అదుపులో పెట్టుకో. తీరు మారకపోతే ఎముకలిరుగుతాయ్‌’ గెట్టిగానే చెప్పా. తమ్ముడికి చీవాట్లు పెడుతుందనుకుంటే తనేమో రివర్స్‌లో వచ్చింది. ‘మీ చెల్లి నచ్చిందేమో? ప్రేమించడం నేరమా’ అంది. తన సమాధానంతో నాకు ఆశ్చర్యంతోపాటు చిరాకేసింది. ‘అయితే నువ్వూ అందంగానే ఉన్నావ్‌. నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానంటూ వెంటపడితే వూర్కుంటావా?’ అన్నా. ‘పడూ... నచ్చితే నేనూ ప్రేమిస్తా. లేదంటే నో చెబుతా’ అంతే వేగంగా దూసుకొచ్చింది సమాధానం. ఇంకేం మాట్లాడలేక అక్కణ్నుంచి కదిలా.

తన మాటలు నన్ను కవ్వించాయ్‌. ప్రేమలో పడమని ప్రేరేపించాయ్‌. ఏదో పని కల్పించుకొని తన చుట్టూ తిరిగా. ఆకాశరామన్నలా సందేశాలు పంపా. ‘ఎందుకీ డొంక తిరుగుడు ప్రయత్నాలు... విషయమేంటో సూటిగా చెప్పు’ అందోసారి. క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా ‘నువ్వంటే నాకిష్టం. నేను నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటా’ అన్నా. నాకు మంచి ఉద్యోగం ఉంది. బాగానే ఉంటాననే నమ్మకం. పైగా ఇద్దరిదీ ఒకే సామాజికవర్గం కావడంతో కాదనదు అనే నమ్మకం. నాల్రోజుల్లో చెబుతానంది. అన్నట్టుగానే ‘నీ లవ్‌లో నిజాయతీ కనిపిస్తోంది. ఐ టూ లవ్యూ రా’ అంది. ఇక నా ఆనందానికి అడ్డేముంది? సౌభాగ్య అమ్మమ్మది మా వూరే. కొన్నాళ్లు ఇక్కడే ఉంటానని వచ్చింది. మాకిక అడ్డంకి లేకుండా పోయింది. చెరుకు మడులు, మామిడి తోటలు, పంట చేలు మా ప్రేమకు వేదికలయ్యేవి. ‘రేయ్‌ మామా తను చాలా ఫాస్ట్‌రా... నీకు సరిపోదేమో’ నా ఫ్రెండ్స్‌ సందేహించేవాళ్లు. నేను పట్టించుకుంటేగా!

నెలలు గడిచాయి. మంచి రోజులొచ్చాయని పెళ్లి మాటెత్తారు అమ్మానాన్నలు. సౌభాగ్యని అడిగా. ‘పెళ్లా? చేస్కుందాం. కానీ మనిద్దరం కాదు. వేరేవాళ్లని’ అనేసరికి నా గుండె బేజారైంది. ‘నువ్వు విన్నది నిజమే. సిటీలో చదువుకున్నపుడు నీలాగే ఇంకో అబ్బాయి నన్ను ప్రేమించాడు. ఇప్పుడు తను నీకంటే మంచి పొజిషన్‌లో ఉన్నాడు. అతడ్నే చేస్కోవడం కరెక్ట్‌ కదా!’ అనేసరికి నాకు ఏడుపొక్కటే తక్కువ. మరి మన ప్రేమ, కలిసి తిరగడం సంగతేంటి అంటే ‘టేకీటీజీ యార్‌... లైట్‌ తీస్కో’ అంది. ‘అన్నట్టు ఏ ప్రియుడైనా తన లవర్‌ సంతోషం కోరుకుంటాడట. ఇంకోసారి నువ్వు నా జీవితంలోకి రావనుకుంటున్నా’ అభ్యర్థనో, ఆజ్ఞో అర్థంకాని విధంగా ఓ మాట చెప్పింది. తను ఏ విషయమైనా సూటిగా మాట్లాడుతుందని తెలుసుగానీ ఇంత నిర్భయంగా, నిస్సిగ్గుగా మాట్లాడుతుందనుకోలేదు.

తన మోసం నన్ను చాలా బాధించింది. కొన్నాళ్లు దేవదాసునయ్యా. కానీ ముందూవెనకా ఆలోచించేవాణ్ని కావడంతో తొందర్లోనే తేరుకున్నా. వయసులో ఉన్నపుడు అమ్మాయి, అబ్బాయిలు ఏవో కొన్ని మాటలకు ఆకర్షితులవడం... కలిసి తిరగడం... దాన్నే ప్రేమని పొరపడటం... తీరా ఎవరో ఒకరు హ్యాండివ్వగానే ఏడవడం. అనుభవపూర్వకంగా చెబుతున్నా ఇది ప్రేమకాదు కేవలం ఆకర్షణే. నిజం తెలుసుకోండి. విలువైన సమయం వృథా కానీవ్వకండి.

దూరమైంది ప్రియనేస్తం.. చేరువైంది విజయం

‘ప్రేమలో గెలిస్తే ఏమొస్తుంది? మహా అయితే పెళ్లవుతుంది. ఓడిపోతే... ఏదో సాధించి చూపించాలనే కసి పుడుతుంది’ అంటున్నాడో కుర్రాడు.

2014లో డిగ్రీ పూర్తైంది. కన్నవాళ్లకు ఇంకా భారంగా ఉండటం నాకిష్టం లేదు. ఏదైనా ఉద్యోగం సాధించాలనే ఉద్దేశంతో ఓ శిక్షణాసంస్థలో చేరా. గ్రూప్స్‌, బ్యాంకు, రైల్వే ఉద్యోగాలతోపాటు పలు ప్రవేశపరీక్షలకు శిక్షణ ఇచ్చేవారక్కడ. క్లాసులో కొత్తగా చేరిన ఒకమ్మాయిని చూడగానే నా గుండె లయ తప్పింది. చాలాసార్లు మాట కలపాలని ప్రయత్నించినా ధైర్యం చాల్లేదు. ఓరోజు అనుకోకుండా ఎదురుపడితే ‘హాయ్‌’ చెప్పా. కనీసం మొహం చూడకుండానే వెళ్లిపోయింది. అవమానంగా ఫీలయ్యా. ఎలాగైనా తనతో ఫ్రెండ్షిప్‌ చేయాలనే పంతం పెరిగింది. తను రోజూ మా హాస్టల్‌ ముందు నుంచే క్లాసుకెళ్లేది. ఆమె ఏ రంగు డ్రెస్‌ వేసుకుందో చూసి నేనూ అదే రంగు వేసుకొని వెళ్లేవాణ్ని. అయినా పట్టించుకుంటేగా!

ఓరోజు నోటీసుబోర్డులో మార్కుల జాబితా చూస్తోంది. మంచి ఛాన్స్‌ అనుకుంటూ వెళ్లి ‘క్లాస్‌ ఫస్టా? సెకండా?’ చొరవగా పలకరించా. ఎప్పట్లాగే మొహం చిట్లించింది. ఇక లాభం లేదని అక్కణ్నుంచి కదులుతుంటే ‘నేను వేసుకునే కలర్‌ డ్రెస్సే నువ్వూ వేసుకుంటున్నావ్‌. ఏంటి సంగతి?’ అంది. అక్కడే గెంతులేయాలన్నంత సంతోషం. అయినా ఏం మాట్లాడకుండా అక్కణ్నుంచి జారుకున్నా. స్కూటీపై తన నిక్‌నేమ్‌ రాసుండేది. ఆ ముద్దుపేరుతోనే సంబోధించానోసారి. ‘ఫర్లేదు.. తెలివైనవాడివే. నాకోసం చాలానే కష్టపడుతున్నావ్‌’ అని మెచ్చుకుంది. ఇక నేను రెచ్చిపోవడానికి లైసెన్స్‌ దొరికినట్టే అనుకున్నా. కానీ నా దురదృష్టంకొద్దీ అప్పుడే ఓ పరీక్ష కోసం వేరే వూరెళ్లాల్సి వచ్చింది. పదిరోజులు క్లాసుకు హాజరు కాలేకపోయా. అదీ నా మంచికేనని తర్వాత అర్థమైంది.

‘ఏంటి ఎక్కడికెళ్లావ్‌? చెప్పి వెళ్లాలనే కామన్‌సెన్స్‌ లేదా?’ రాగానే నన్ను వూపేస్తూ అడిగింది. గాల్లో తేలిపోయా. ఆరోజే మా ఫోన్‌ నెంబర్లు తర్జుమా అయ్యాయి. ఆపై చాటింగ్‌లు.. మీటింగ్‌లు.. సినిమాలు.. షికార్లు.. కామనయ్యాయి. కోర్సు పూర్తికాకముందే మనసులూ ఇచ్చిపుచ్చుకున్నాం. స్థిరపడ్డాక పెళ్లి చేసుకోవాలని బాసలు చేసుకున్నాం. ‘మనం జీవితాంతం ఇలాగే ఉంటాంగా? నువ్వు నన్ను మోసం చేయవుగా’ అనేది బేలగా. ‘నిన్నొదిలితే నా ప్రాణం వదిలినట్టే’ అభయమిచ్చేవాణ్ని. ఆ ప్రేమ అలాగే కొనసాగితే మేం ఈపాటికే భార్యాభర్తలయ్యేవాళ్లం. జరిగింది వేరు.

ఏమైందో తెలియదుగానీ కోర్సు పూర్తై ఇంటికెళ్లాక మాట్లాడ్డం మానేసింది. నేనది తట్టుకోగలనా? ఫోన్లు చేశా. ‘ఎందుకు మా అమ్మాయి వెంటపడుతున్నావ్‌?’ వాళ్ల నాన్న నిలదీశారు. ఇంటిచుట్టూ తిరిగా. ‘ఇంకోసారి కనపడితే జైళ్లొ ఉంటావ్‌’ బెదిరించారు. అయినా ప్రియసఖిని మర్చిపోవడం నావల్ల కాలేదు. దీంతో చదువుపై ఏకాగ్రత తగ్గింది. మరోవైపు ఉద్యోగం సంగతి ఏమైందని ఇంట్లోవాళ్ల ఒత్తిడి. ఎంజాయ్‌ చేయడానికే కోర్సులో చేరావంటూ సన్నిహితుల వెక్కిరింపులు. వెరసి తనపై పీకల్దాకా కోపం పెరిగింది.

ఆమెది మోసమో, ఇంట్లోవాళ్ల ఒత్తిడితో అలా చేస్తుందో అర్థం కాకపోయేది. కానీ నా ప్రేమ విలువ తెలియాలంటే.. తనే నా దగ్గరికి పరుగెత్తుకు రావాలంటే ఏదైనా సాధించి చూపించాలనే కసి మొదలైంది. అందుకు ఏకైక మార్గం జాబ్‌ కొట్టడం. వెంటనే పుస్తకం అందుకున్నా. రాత్రీపగలు మరచి ఐదునెలలు చదివా. నా కష్టం ఫలించింది. కేంద్రప్రభుత్వ ఉద్యోగం దక్కింది. ఇప్పుడు నేను వూహించనంత గుర్తింపు, గౌరవం, ప్రశంసలు దక్కుతున్నాయి. నన్ను దూరం పెట్టి పరోక్షంగా నా విజయానికి కారణమైంది తనే. ఇప్పటికీ ఆమెకు దగ్గరవ్వాలనే కోరుకుంటున్నా. 

బైక్‌ కలిపింది మా ఇద్దరినీ!

క్లాస్‌మేట్‌ పెళ్లి కోసం వూరెళ్తున్నా. సిటీ దాటుతుండగా పార్కింగ్‌ చేసిన బండికి తాళం వేయలేదనే సంగతి గుర్తొచ్చి గుండె జల్లుమంది. అసలే మోజు పడి కొన్న కొత్త పల్సర్‌. ఇన్సూరెన్స్‌ కూడా లేదు. వెంటనే ఫ్రెండ్‌కి ఫోన్‌ చేశా. ‘నిన్ననే వూరెళ్లాన్రా’ వాడి మాటతో డీలా పడిపోయా. ‘ఓసారి నా ఫ్రెండ్‌కి కాల్‌ చెయ్‌. హెల్ప్‌ చేస్తాడు’ అంటూ ఓ నెంబరిచ్చాడు. ప్రాణం లేచొచ్చింది.

క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా ఫోన్‌ కలిపా. ‘హలో.. ఎవరు?’ అందో అమ్మాయి గొంతు. ఫ్రెండ్‌ ఫ్రెండ్‌ భార్యో, చెల్లినో అనుకొని విషయం చెప్పా. ఇక్కడ అలాంటి పేరుతో ఎవరూ లేరంది. ఏదో వంకతో మాటలు కలిపే ఇడియట్స్‌ ఎక్కువయ్యారంటూ తిట్టింది. అసలే బాధలో ఉన్న నాకు తన మాటలు చిరాకు తెప్పించాయి. బండి నెంబర్‌ చెప్పి ‘నీతో సోది మాట్లాడ్డానికి ఫోన్‌ చేయలేదు. డౌట్‌ ఉంటే వెళ్లి చెక్‌ చేస్కో. ముందు మర్యాదగా మాట్లాడ్డం నేర్చుకో’ అంటూ దులిపేశా. తప్పుడు నెంబర్‌ ఇచ్చిన ఫ్రెండ్‌నీ వాయించా.

‘మా ఇల్లు బస్టేషన్‌ దగ్గరే. తమ్ముడు వెళ్లి బైక్‌కి తాళం వేశాడు. వూరొచ్చాక కీ తీస్కెళ్లొచ్చు’ ఓ గంటయ్యాక మెసేజ్‌ పంపిందా అమ్మాయి. థాంక్స్‌తోపాటు ముందు జరిగిందానికి సారీ చెప్పా. మర్నాడు స్నేహితుడి పెళ్లి ఘనంగా జరిగింది. సాయంత్రం ఆలస్యం కావడంతో ఆ రాత్రే తిరిగొద్దాం అనుకున్నా కుదరలేదు. తర్వాతరోజు ఉదయం బస్సు దిగగానే నేరుగా ఆఫీసుకెళ్లిపోయా. మర్నాడు నా వీక్లీ ఆఫ్‌. కొన్ని పండ్లు కొనుక్కొని అమ్మాయి చెప్పిన అడ్రెస్‌కి వెళ్లా. గుమ్మంలోనే ఎదురొచ్చింది. సమంతలా అందంగా లేకపోయినా కాజల్‌లా పెద్దకళ్లతో ఆకట్టుకునేలా ఉంది. అప్పుడప్పుడు బుగ్గల్లో సొట్టలుపడి ఆకర్షణీయంగా కనపడుతోంది. ‘ఇంకాస్త ముందొస్తే బాగుండు. మావాళ్లతో కలిసి గుడికెళ్లేదాన్ని’ మొహం చిట్లిస్తూ చెప్పింది. సారీ చెప్పి పండ్ల కవర్‌ చేతికిస్తుంటే ‘ఇలాంటి ఫార్మలిటీసేం అక్కర్లేదు. మీరు దయచేస్తే నేను బయటికెళ్తా’ కొట్టినట్టే చెప్పింది.

గదికొచ్చాక రోజంతా తన ఆలోచనలే. ఆపై అప్పుడప్పుడు ఫోన్లు, మెసేజ్‌లు చేసేవాణ్ని. ఎప్పుడో ఓసారి బదులిచ్చేది. ఓసారి ప్రేమ, పెళ్లిపై అభిప్రాయం అడిగా. ‘అమ్మానాన్నల్ని కష్టపెట్టే ప్రేమ నాకు నచ్చదు. వాళ్లు చెప్పిన అబ్బాయినే పెళ్లాడతా’ అంది. ఆ మాటతో ఆమెపై మరింత ప్రేమ పెరిగిపోయింది. తర్వాత ఏమైందో తెలియదుగానీ కొద్దిరోజులకే నాతో మాట్లాడ్డం మానేసింది. తట్టుకోలేకపోయా. ఓరోజు నేరుగా వాళ్లింటికెళ్లా. బైక్‌ హారన్‌ కొడితే బయటికొచ్చింది. సంతోషంతో చేతులూపుతూ హాయ్‌ చెప్పా. కొరకొరా చూసి ‘గెటౌట్‌’ అనేసి లోపలికెళ్లిపోయింది. నా మొహం మాడిపోయింది.

ఆ రాత్రే ఫోన్‌ చేసింది. నీకు సాయం చేయడమే తప్పైందంటూ మొదలుపెట్టింది. ‘ఆరోజు నువ్వు మా ఇంటికొచ్చినపుడు పక్కింటివాళ్లు చూసి నాన్నకి చెప్పారట. తర్వాత మనం అప్పుడప్పుడు ఫోన్లో మాట్లాడుకోవడం గమనించి తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. పరువు తీస్తున్నావ్‌ అని నాన్న బాధ పడ్డారు’ అని ఏడుస్తూ చెప్పింది. ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు. తర్వాత బాగా ఆలోచించాక ఓ నిర్ణయానికొచ్చా.

‘ఈరోజే నాకు పెళ్లిచూపులు. దయచేసి ఇంకోసారి ఫోన్‌ చేయొద్దు. మా ఇంటి వైపు రావొద్దు’ ఓ పొద్దునే తన సందేశం. నవ్వుతూ సరేనన్నా. ఈపాటికి మీకు అర్థమయ్యే ఉంటుంది ఆ పెళ్లిచూపుల కుర్రాడ్ని నేనేనని. తను నాకిష్టమైన అమ్మాయి. పెద్దలంటే గౌరవం. సాయం చేసే గుణముంది. ఎవరికైనా ఇంతకన్నా ఏం కావాలి? పైగా మా సామాజికవర్గమే. అమ్మానాన్నల్ని ఒప్పించి వాళ్లతో మాట్లాడించా. నా గురించి ఆరా తీసి ఓ వారమయ్యాక వాళ్లూ ఓకే అన్నారు. ఈ ఎపిసోడ్‌లో అందరికన్నా ఆశ్చర్యపోయింది మాత్రం ఆ అమ్మాయే. పెళ్లిచూపులు సక్సెస్‌ అయ్యాయి. ఈనెల చివరి వారంలో మా పెళ్లి. మీరంతా ఆశీర్వదించండి. అన్నట్టు నా జీవితాన్ని ప్రేమ తీగలా అల్లుకోబోతున్న అమ్మాయి పేరు లత.

విఫలమైన ప్రేమకు.. భారమైన వీడ్కోలు!

డిగ్రీ మొదటి రోజు. రవీ... పిలుపుతో నాతో పాటూ ఇంకో అబ్బాయీ ‘ప్రెజెంట్‌ మేడమ్‌’ అన్నాడు. తనదీ నా పేరే. సాయంత్రం మాట కలిపా. తొందర్లోనే బెస్ట్‌ ఫ్రెండ్స్‌ అయ్యాం.

ఫస్టియర్‌లో రవి క్లాస్‌ ఫస్ట్‌ వచ్చాడు. నేను థర్డ్‌. నాకు మూడోస్థానం వచ్చిందని వాడు మొహం చిన్నబుచ్చుకున్నాడు. ఇలాంటి ఫ్రెండ్‌ దొరికినందుకు నేను సంతోషించా. నా విషయంలోనే కాదు... తను అందరూ బాగుండాలనుకుంటాడు. తన వల్ల ఎవరు బాధపడ్డా తట్టుకోలేడు.

రవి మంచివాడు, పైగా తెలివైనోడు. సహజంగానే అమ్మాయిల దృష్టిలో పడ్డాడు. అలా ఓ అమ్మాయితో పరిచయం ప్రేమగా మారింది. ‘రేయ్‌... నీలాంటోడు ప్రేమలో పడొద్దు... తేడా వస్తే దేవదాసువైపోతావ్‌’ సరదాగా మందలించేవాణ్ని. నవ్వేవాడు. తను ప్రేమించిన అమ్మాయికి ఏం గిఫ్ట్‌ ఇవ్వాలి? ఎక్కడికి తీస్కెళ్లాలి? ప్రేమని ఎలా వ్యక్తం చేయాలి? ప్రతీదీ అడిగేవాడు. తోచింది చెప్పేవాణ్ని.

సెకండియర్‌లో నా మార్కులు పెరిగితే, రవివి తగ్గాయి. పైగా క్లాస్‌ బంక్‌లూ ఎక్కువయ్యాయి. ప్రేమలో పడితే ఇవన్నీ 

మామూలేగా అనుకున్నా. చివరి ఏడాదిలో అయితే వాడి నెంబరే గల్లంతైంది. అడిగితే ‘బాగా రాయలేదు... అందుకే ఫెయిలయ్యా’ తేలిగ్గా చెప్పేశాడు. జీవితంలో మొదటిసారి రవిపై విపరీతమైన కోపమొచ్చింది. ప్రేమలో పడి చదువును నిర్లక్ష్యం చేశావని బాగా తిట్టా. తర్వాత ముభావంగా ఉండేవాడు. నాతో మాట్లాడ్డం తగ్గించాడు. గతంలోలాగా ఏ విషయం షేర్‌ చేసుకోవడం లేదు. తిట్టినందుకు నొచ్చుకున్నాడేమోనని సారీ చెప్పా. ‘ఛఛ అదేం లేదురా. నన్ను తిట్టే అధికారం నీకు కాకుండా ఇంకెవరికి ఉంటుంది?’ అన్నాడు. ‘మరెందుకు నీ ప్రవర్తన మారింది. అసలేం జరిగిందో చెప్పమ’ని నిలదీశా. నోరు విప్పాడు.

‘లవ్‌లో ఫెయిలైన నా స్కూల్‌ ఫ్రెండ్‌ ఆత్మహత్యాయత్నం చేశాడు. అందరం కలిసి కాపాడాం. అయినా చస్తానని బెదిరిస్తున్నాడు. వాడేమైపోతాడో అని బాధగా ఉందిరా’ అంటూ అసలు విషయం చెప్పాడు. వీడి బాధ చూడలేక ‘చచ్చేవాడు చెప్పి చావడు, బెదిరించడు. చావాలంటే చాలా ధైర్యం కావాలి. తన గురించి ఆలోచించడం మానెయ్‌’ అన్నా. ఆ క్షణం వాడి మొహంలో బాధ మాయమైంది. ‘థాంక్యూరా. నా ఫ్రెండ్‌ సమస్యకి పరిష్కారం దొరికినట్టే. వాడికిక ఏ బాధా ఉండదు’ అంటూ నన్ను గుండెలకు హత్తుకున్నాడు. చాన్నాళ్ల తర్వాత రవి మొహంలో ఆనందం చూశా.

‘మీ కాలేజీ స్టూడెంట్‌ ఎవరో లారీ కిందపడి చనిపోయారటగా’ వూరి నుంచి ఫోన్‌ వస్తే ఆదుర్దాగా టీవీ ఆన్‌ చేశా. ఆ విద్యార్థి ఎవరో కాదు నా ప్రాణనేస్తం రవీనే. ఏడుస్తూ బయటికి పరుగెత్తా. వాడు పోయిన నాలుగోరోజు నాకో ఉత్తరం వచ్చింది. ఎలా పంపాడో, ఎప్పుడు పంపాడో తెలియదుగానీ అది రవి నుంచే. ‘నన్ను క్షమించరా! ఈ ఉత్తరం నీకు చేరేసరికి నేను ఉండకపోవచ్చు. నువ్వు ఎంత చెబుతున్నా వినకుండా ప్రేమలో పడ్డా. నాకంటే అందగాడు, ఆస్తిపరుడు తనకు దొరకగానే నన్ను మర్చిపో అంది. ప్రాణం, జీవితం అనుకున్న అమ్మాయిని మర్చిపోవడం ఎలారా? ఇంకోసారి మాట్లాడాలని ప్రయత్నిస్తే పోలీసు కంప్లైంట్‌ ఇస్తానంది. ఆ క్షణం నుంచే చస్తూ బతుకుతున్నా. ఇవన్నీ నీతో చెబితే డిస్ట్రబ్‌ అవుతావని చెప్పలేదు. అన్నట్టు నీకు నా ఫ్రెండ్‌ గురించి చెప్పాను కదా... అది నేనే. నన్ను ఓదార్చడానికి నువ్వు ఇచ్చిన సలహా నాకు నచ్చింది. ఇందులో నీ తప్పేం లేదు. ఒక స్వార్థపరురాలి చేతిలో దారుణంగా మోసపోయినందుకు నాకు నేను విధించుకుంటున్న శిక్ష. కడదాకా నీతో స్నేహితుడిగా ఉండలేకపోయినందుకు నన్ను క్షమించరా. ఇట్లు నీ రవి’ చదవడం పూర్తయ్యేసరికి ఉత్తరం కన్నీళ్లతో తడిసిపోయింది.

‘నువ్వు పోతే నిన్ను వంచించిన అమ్మాయి ఇంకో అబ్బాయిని వెతుక్కుంటుంది. కానీ నిన్ను కన్న తల్లిదండ్రులకు చెట్టంత కొడుకు తిరిగిరాలేడు’ ఎక్కడో చదివినట్టు గుర్తు. రవి ఈ విషయం తెలుసుకోలేక వాళ్లకి దుఃఖమే మిగిల్చి వెళ్లాడు. వాడిలా వైఫల్యాన్ని తట్టుకోలేని పిరికివాళ్లు ప్రేమ జోలికి వెళ్లకుండా ఉంటేనే మంచిదని అర్ధిస్తున్నా.