మారాను నేను... మన్నించు నన్ను!

నా అనుభవం చదివాక చాలా మందికి నాపై అసహ్యం వేయొచ్చు. కొందరు జాలి చూపొచ్చు. కానీ మీరు నాలా ఉండొద్దన్నదే నా కోరిక అంటున్న ఓ యువకుడి అంతరంగం ఇది...

నేను దినేశ్‌. చదువు, అందంలోనే కాదు... అమ్మాయిల్ని ఆకర్షించి నా చుట్టూ తిప్పుకోవడంలోనూ ఫస్టే. ఇలా చేయడం తప్పని నేనెపుడూ ఫీల్‌ కాలేదు. పైగా నా టాలెంట్‌కి గర్వపడేవాణ్ని.

డిగ్రీ పూర్తై పీజీలో చేరా. నా టార్గెట్‌ అమ్మాయిలే. ఇంతలో తులసి పరిచయమైంది. తను అందరికన్నా భిన్నం. ఇవ్వడమేగానీ తీసుకోవడం తెలియదు. ‘నేనింతవరకు ఏ అమ్మాయి మొహం చూడలేదు’ అంటే నమ్మేసింది. ‘నువ్వంటే నాకు ప్రాణం’ అనగానే గుండెలపై వాలిపోయింది. తన నిస్వార్థ ప్రేమ చూసి ఒక్కోసారి నాకే ఆశ్చర్యమేసేది. ఇలాంటి అమ్మాయిలు కూడా ఉంటారా అనుకునేవాణ్ని. ఏదేమైనా తులసితోనే ఏడడుగులు నడవాలని ఫిక్సయ్యా. కానీ మనం మారాలనుకున్నా మన అలవాట్లు మారనివ్వవు. పాత గాళ్‌ఫ్రెండ్స్‌తో చాటింగ్‌లు, మీటింగ్‌లు చాటుమాటుగా కొనసాగుతూనే ఉండేవి.

పీజీ పూర్తైంది. పెద్దల్ని ఒప్పించి తులసిని పెళ్లాడా. మూణ్నెళ్లు సాఫీగానే సాగింది సంసారం. తర్వాతే మొదలయ్యాయి లుకలుకలు. కొడుకు కట్నం కోసం ఆశ పడ్డ నాన్న ఉత్తి చేతులతో వచ్చిన కోడల్ని సహించేవాడు కాదు. ఇది కాకుండా ఓ పాత స్నేహితురాలితో సరస సంభాషణలు చేస్తూ పట్టుబడ్డా. భార్య దేన్నైనా సహిస్తుందిగానీ భర్త ఇంకొక అమ్మాయితో సన్నిహితంగా ఉండటం తట్టుకోలేదని అప్పుడే అర్థమైంది. అమాయకురాలు అపరకాళిక అయ్యింది. తన ముందు దోషిగా నిలబడ్డం నాకేమాత్రం నచ్చలేదు. ‘నా భార్య నన్ను అనుమానిస్తోంది’ అంటూ అమ్మానాన్నలతో అడ్డంగా అబద్ధం ఆడేశా. అసలే తనపై కడుపుమంటతో ఉన్నవాళ్లు అనుమానించే పెళ్లాన్ని వదిలించుకొమ్మని ఉచిత సలహా ఇచ్చారు.

గొడవలు ముదురుతుండగానే పాప పుట్టింది. కొత్త బాధ్యతలు తలకు మించిన భారమయ్యాయి. సుఖపడాల్సిన వయసులో ఒక్కసారిగా వచ్చిపడ్డ కష్టాల్ని తట్టుకోలేకపోయా. ఇవన్నీ భరించలేక పిరికివాడిలా తులసికి దూరంగా పారిపోయా. నీతో నాకేం సంబంధం లేదని చెప్పేశా. తనూర్కోలేదు. నాపై కేసు పెట్టి కోర్టుకీడ్చింది. కన్నవాళ్లూ మొహం చాటేశారు. విధిలేక మళ్లీ తనతోనే ఉండాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. అప్పుడైనా తప్పు తెలుసుకుంటే నా జీవితం వేరేలా ఉండేది.

పరువు తీసిందని పెళ్లాంపై పగ పెంచుకున్నా. ‘అయిందేదో అయిపోయింది. ఇప్పట్నుంచైనా బాగుందాం’ అని బతిమాలేది. నేను వింటేగా! ‘నీతోనే ఉంటా. కానీ బతికినంతకాలం నీతో కాపురం చేయను’ అని శపథం చేశా. మళ్లీ నా పాత జీవితంలోకి వెళ్లిపోయా. ఇదేంటని అడిగితే తిట్టేవాణ్ని, కొట్టేవాణ్ని. గదిలో బంధించి కొడితే పిల్లి కూడా పులిలా మారుతుందట. ఎన్నాళ్లని నన్ను భరిస్తుంది తను. ‘మీకు నచ్చినట్టుగా మీరుండండి. మారమని అడగను. నేనూ మీతో మాట్లాడను’ అందోరోజు. ఒకే ఇంట్లో ఒంటరులమయ్యాం.

ఏడేళ్లు గడిచాయి. నేను చేసిన పాపం ఫలితమేమో కొన్ని కారణాలతో నా ఉద్యోగం వూడింది. తల్లిదండ్రులు, తమ్ముడి దగ్గరికెళ్తే ‘ఏరి కోరి పెళ్లి చేసుకున్న పెళ్లాం ఉందిగా. మమ్మల్నెందుకు సాయం అడుగుతున్నావ్‌?’ అనేవారు. ఇప్పుడు నా భార్యే ఉద్యోగం చేస్తూ నన్ను, పాపని పోషిస్తోంది. మానసికంగా, శారీరకంగా తనని ఎంతో హింసించినా నాకు మాత్రం ఏ లోటూ లేకుండా చూసుకుంటోంది. కానీ మౌనం తప్ప మా మధ్య మరేం లేవు. కొద్దిరోజుల్లోనే నా పరిస్థితి, నా భార్య గొప్పదనం అర్థమైంది. పూర్తిగా మారిపోయాను. ‘తప్పు చేశా. మునుపటిలా కలిసి మెలిసి ఉందాం’ అని బతిమాలా. ఒప్పుకోలేదు. ‘ఇంతకాలం నీవల్ల నాకే సుఖం దక్కలేదు. ఇప్పుడు మాత్రం ఎందుకు? పాప కోసమే బతుకుతున్నాను. అలాగే బతకనివ్వు’ అంది. కానీ తను తప్పకుండా మారుతుందనే ఆశతోనే బతుకుతున్నా.

ప్రేమించడబడటం ఒక గొప్ప వరం అంటారు. తులసి నన్ను ప్రేమించినంతకాలం నాకు ఆ విలువ తెలియలేదు. విలువ తెలిసే సమయానికే ఆమె మనసు విరిగింది. నా జీవితం నాలాంటి భర్తలకు కనువిప్పు కావాలి.

ఆమె మనసు... నలుపు

అందం మనసుకి సంబంధించింది... శరీరానికి కాదు. ఈ నిజం తెలుసుకోలేక బలైపోయానంటున్న ఓ యువకుడు.

‘అమ్మాయి రంగు తక్కువ. మరోసారి ఆలోచించరా’ నసుగుతూనే ఉంది అమ్మ. నేనేం పట్టించుకోలేదు. తన మనసు నాకు నచ్చింది. అంతే. ‘అమ్మాయి నచ్చింది’ మరో మాటెత్తకుండా చెప్పేశా. పెళ్లిచూపులు ముగిశాయి.

నెల కిందటే పరిచయమైంది తను. మొహంపై చెరగని చిరునవ్వు. ఎవరినీ నొప్పించని మనస్తత్వం ఆమె సొంతం. ఈరోజుల్లో ఇలాంటి అమ్మాయిలు అరుదు. ఇదే చెప్పి పెద్దల్ని ఒప్పించా. రంగు తక్కువని గొణిగినా నా బలవంతంతో ఒప్పుకున్నారు. ముహూర్తం పెట్టేసుకున్నాం. నెలరోజుల్లో పెళ్లి.

రోజులు గడుస్తున్నా అమ్మ అసంతృప్తి తగ్గలేదు. ‘అమ్మాయి నలుపు. నాకు నచ్చలేదు’ రోజుకు పదిసార్లైనా గుర్తు చేసేది. విధిలేక ‘మీరు చూసిన అమ్మాయినే చేస్కుంటా’ అని కన్నవాళ్లకి మాటిచ్చా. మొదటి సంబంధం కాన్సిల్‌ అయింది.

తొందర్లోనే నా జీవితంలోకి ఓ అందగత్తె వచ్చింది. కోడల్ని చూసి అమ్మ మురిసిపోయేది. తనతో బయటికెళ్తే నేనూ గర్వపడేవాణ్ని. కానీ తను ఇంట్లోకి అడుగుపెడుతూనే ఏమందో తెలుసా? ‘ఇది ఇల్లా? ఓల్డేజీ హోమ్‌నా?’ అంది అమ్మమ్మ, నాన్నమ్మలను ఉద్దేశించి. మా గుండెలదిరాయి. ఆ ఒక్కరోజే కాదు... ప్రతిరోజూ తూటాల్లాంటి మాటలతో మా మనసుల్ని ఛిద్రం చేసేది. ఏరోజు ఏం వినాల్సి వస్తుందో అని హడలిపోయేవాళ్లం. నోటికి ఏది వస్తే అది వాగేది. మనుషులంటే లెక్క లేదు. నెల తిరిగేలోపే స్వర్గంలాంటి ఇంటిని నరకం చేసింది.

వేరు కాపురం పెడితే తను మారుతుందనుకుంది అమ్మ. పెట్టాక అదీ జరగలేదు. మీ అమ్మానాన్నలతో మాట్లాడొద్దు... కలవొద్దు... అని షరతులు పెట్టేది. ఒక్కగానొక్క కొడుకు జీవితాన్ని నాశనం చేశానని అమ్మ ఏడ్వని రోజు లేదు. తన టార్చర్‌ భరించలేక ఓరోజు ఆత్మహత్యా యత్నం చేసి ఓడిపోయా. దీంతో తన దృష్టిలో మరింత చులకనయ్యా. చేతకానివాడిననేది. గృహహింస కేసు పెడతానని బెదిరించేది.

మూడేళ్లు గడిచాయి. ఇప్పటికీ నాకు అవే కష్టాలు. మరోవైపు నేను వదులుకున్న అమ్మాయి భర్తతో, పండంటి బాబుతో వూళ్లొ నా కళ్లముందే తిరుగుతోంది. తనని చూసినప్పుడల్లా మనసుకి రంపపు కోత. మేం పెళ్లి రద్దు చేసుకుంటున్నాం అన్నపుడు మాపై గొడవకు దిగలేదు. హుందాగా సెలవు తీసుకుంది. నన్ను మరుగుజ్జును చేసింది. అంతమంచి అమ్మాయిని వదులుకున్నందుకు ఇప్పుడు అందరం బాధ పడుతున్నాం. కానీ చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకొని ఏం లాభం? మనం చేసిన తప్పులకు వచ్చే జన్మలో శిక్ష పడుతుందనేది అబద్ధం. ఇప్పుడే అనుభవించి తీరాలి. నేనే నిదర్శనం.

నిజం...మా ఆయన బంగారం

పెళ్లీడుకొచ్చిన అమ్మాయికి చాలా ఆశలుంటాయ్‌. కలలుంటాయ్‌. చేసుకోబోయేవాడు అందగాడు, ఆస్తిపరుడై ఉండాలని కోరుకుంటారు. నేనూ అందరిలా వూహల్లో తేలిపోయేదాన్ని.

నాకో కజిన్‌ ఉండేది. నా వయసే. ఒకేలా ఆలోచించేవాళ్లం. డిగ్రీ కాగానే తనకో మంచి సంబంధం చూసి పెళ్లి చేశారు. ఇద్దరిలో ఒకరి కల నెరవేరింది. కొద్దిరోజులకే నా వంతు. ‘అబ్బాయిఅందంగా ఉంటాడు. నెలకి ఎనభైవేల జీతం. ఆస్తిపరులు’ నాన్న చెబుతుంటే నా పాదాలు గాల్లోకి లేచాయి. చివర్లో ‘కానీ’ అంటూ ఆగిపోయారు. నాలో కంగారు. ‘తను కొంచెం హ్యాండీక్యాప్డ్‌. సర్దుకుపోవాలమ్మా’ అనడంతో గుండె కలుక్కుమంది. ‘నాకీ సంబంధం వద్దు’ క్షణం ఆలోచించకుండా చెప్పేశా. రెండ్రోజులు మౌనవ్రతం చేశా. ‘ఇంతకంటే మంచి సంబంధం తేలేనమ్మా. దయచేసి అర్థం చేసుకో. ఎవరితోనూ పోల్చి చూసుకోవద్దు’ చేతులు పట్టుకొని అర్థించారు నాన్న. జలజలా కన్నీళ్లు రాలాయి.

ముహూర్తం పెట్టుకున్నాం. నా కష్టాలు మొదలయ్యాయి. మంచి సంబంధం దొరికింది అన్నవాళ్లే అవిటివాడ్ని చేసుకుంటోందని చాటుగా గుసగుసలాడుకునేవాళ్లు. ఈ బాధలో నేనుంటే ఆయన ఫోన్‌. మాట్లాడ్డం ఇష్టంలేక ఏదో చెప్పి తప్పించుకునేదాన్ని. ఈ బాధలోనే పెళ్లి కూడా జరిగిపోయింది. ఏదైనా ఫంక్షన్‌కెళ్తే నా కజిన్‌ జంటని ‘మేడ్‌ ఫర్‌ ఈచ్‌ అదర్‌’ అనేవాళ్లు. నాకేమో జాలి చూపులు. ఇది భరించేక నా జీవితం త్వరగా ముగిస్తే బాగుండు అనుకున్నరోజులున్నాయి. నా మనసులో ఉన్నది మా ఆయనకు తెలియదు కదా! నన్ను ఇంప్రెస్‌ చేయడానికి తెగ ప్రయత్నించేవారు.

పెళై్ల ఏడాదైంది. ఓసారి మా ఇంటికి బంధువులొచ్చారు. నా కజిన్‌ కాపురం బాగా లేదన్నారు. తన భర్త రోజూ తాగొచ్చి గొడవ చేస్తాడనీ, జల్సాలకు చాలా ఖర్చు చేస్తున్నాడని చెప్పారు. బాధేసింది. ‘తనతో పోలిస్తే నువ్వు అదృష్టవంతురాలివి. మీ ఆయన చాలా మంచోడు’ అన్నారు. మొదటిసారి మా ఆయన గురించి మనస్ఫూర్తి ప్రశంస విన్నా. అది నాకో టానిక్‌లా పనిచేసింది. నిజంగా నా భర్త అంత మంచివారా? ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి. ఎంగేజ్‌మెంట్‌ నుంచి ఆయన్ని దూరంగా పెడుతున్నా. చిరాకు పడుతున్నా. మా ఆయన మాత్రం నన్ను ఒక్క మాట అన్లేదు. పైగా ఏ లోటూ రాకుండా ప్రేమగా చూసుకునేవారు. ఆలోచిస్తుంటే నేనెంత అమానుషంగా ప్రవర్తించానో బోధ పడింది. ఆరోజు నుంచే మారాలనుకున్నా.

ప్రతి వీకెండ్‌, ప్రతి ఫంక్షన్‌కి ఆయనతో కలిసి బయటికెళ్లేదాన్ని. ఇష్టంగా, మనస్ఫూర్తిగా. ఈ మార్పు చూసి నా భర్త చాలా సంతోషించారు. ఇంతలో ఆయనకు జర్మనీ వెళ్లే అవకాశమొచ్చింది. దేశం దాటాక మా మధ్య అన్యోన్యత మరింత పెరిగింది. ఆయన ఆఫీసు నుంచి వచ్చేవరకు ఎదురుచూడటం... సరదాగా బయటికెళ్లడం... భలే థ్రిల్లింగ్‌గా ఉండేది. ఇద్దరం కలిసి దిగిన ఫొటోల్ని అప్పుడప్పుడు సరదాగా ఫేస్‌బుక్‌లో పెట్టేదాన్ని. ‘మీ ఆయన హీరోలా ఉన్నాడే’ అనేవారు ఫ్రెండ్స్‌. నాలో కొత్త అనుమానం మొదలైంది. ‘మీరు ఏ అమ్మాయినైనా ప్రేమించారా?’ అడిగానోసారి. తిండికీ లేని నేపథ్యం... బడికి కిలోమీటర్లు నడిచి వెళ్లిన రోజుల గురించి చెప్పారు. మంచిస్థాయికి చేరడం కోసం కాలేజీ రోజుల్లో చదువు తప్ప వేరేవాటిపై దృష్టి పెట్టలేదన్నారు. నా కళ్లు చెమర్చాయి.

ఏడాదిలో మా ఆయన ప్రాజెక్ట్‌వర్క్‌ విజయవంతంగా పూర్తైంది. ఇండియా తిరిగొచ్చాం. రిసీవ్‌ చేసుకోవడానికి బంధువులు, స్నేహితులు చాలామంది ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి వచ్చారు. మా ఆయనతోపాటు నన్నూ పొగడ్తల్లో ముంచెత్తారు. అదీ మనస్ఫూర్తిగా. ఒక గొప్ప వ్యక్తి భార్యగా నేనెంతో పొంగిపోయా. ఇంటికొచ్చాక విన్న ఓ వార్త కలవరపాటుకి గురి చేసింది. చెడు అలవాట్లతో నా కజిన్‌ భర్త ఆస్తి మొత్తం కరిగించాడట. కుటుంబం గడవడానికి తను ఉద్యోగం చేస్తుందని తెలిసింది.

నేను గొప్ప స్థానంలో ఉన్నానని చెప్పడానికి మీ ముందుకు రాలేదు. జీవిత భాగస్వామి ఎంపికలో అందం, ఆస్తి ఒక్కటే ప్రామాణికం కాదు. గుణగణాలు, వ్యక్తిత్వం అంతకన్నా ముఖ్యమని అనుభవంతో చెబుతున్నా.

Like our Page and Download Our App.

https://www.facebook.com/NaaLoveStory/
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.app.naalovestory

ప్రేమతో.. నో చాటింగ్‌! నో టాకింగ్‌!

మరదలిపై మనసు పడ్డాడో బావ. మాటలు కలిపినా కలవడం కుదరదంది మరదలు. పట్టుపడితే చిత్రమైన షరతు పెట్టింది. ఏంటది? అబ్బాయి మాటల్లోనే.

‘వన్‌ ఇయర్‌ నాతో మాట్లాడొద్దు. చాట్‌ చేయొద్దు. అలా చేస్తే నేనే వచ్చి నిన్ను కలుస్తా’ మరదలి మాట నా చెవుల్లో మార్మోగుతూనే ఉంది. అది తలచుకున్నప్పుడల్లా మనసును మెలిపెట్టే బాధ. ఏడాది తనతో మాట్లాడకుండా ఎలా ఉండాలా అని. చెప్పలేనంత సంతోషం కూడా. సంవత్సరం గడిస్తే తను నాకు దక్కుతుందని.
డిగ్రీ దాకా నేనూ అందరిలాంటోడినే. చదువంతా ఇంటికి దూరంగానే సాగింది. కో-ఎడ్‌ కాకపోవడంతో అమ్మాయిలతో పెద్దగా మాట్లాడింది లేదు. చదువయ్యాక పోలీసు కావాలనే లక్ష్యంతో కోచింగ్‌ తీసుకుంటున్నా. ఈ పరిస్థితుల్లో నాకో మరదలు ఉందని తెలిసింది. తనువంతా ఉద్వేగం. ఏవో గొడవలతో మామయ్య కుటుంబానికి, మాకు రాకపోకల్లేవ్‌. ఇప్పుడు తన గురించి తెలియగానే చూడాలి, కలవాలనే ఉబలాటం. తన నోటి నుంచి ‘బావా’ అనే పిలుపు వినాలనే తపన.సిటీలో బీటెక్‌ చదివేది తను. కలుసుకోవడం ఎలా అనుకుంటుంటే ఫేస్‌బుక్‌ దారి చూపింది. ఫ్రెండ్‌ రిక్వెస్ట్‌ పెడితే మర్నాడే ఆమోదించింది. ‘ఎక్కడుంటావ్‌? ఏం చేస్తావ్‌?’ ప్రశ్నలు సంధించా. అంతే వేగంగా స్పందించింది. నేను తన బావనని చెప్పలేదు. అన్నట్టు మా ఇద్దరి బ్లడ్‌ గ్రూప్‌, పుట్టినవారం, నచ్చిన ఆట, ఇష్టదైవం... అన్నీ ఒకటే. పేర్లూ కలిశాయి. ఇవన్నీ చెబుతుంటే నోరెళ్లబెట్టేది. ‘ఇన్ని ఎలా తెలుసుకున్నావ్‌? నాపై నీకంత ఆసక్తి ఎందుకు?’ అనడిగిందోసారి. ఇదే మంచి ఛాన్స్‌. ‘ఎందుకంటే నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నా. నీ గురించి ప్రతి చిన్న విషయం నాకు ముఖ్యమే’ అన్నా. ‘సారీ... నేను ప్రేమించట్లేదుగా’ ఒక్కమాటతో గాలి తీసేసింది. బాధ నుంచి తేరుకుంటూనే నేను నీ బావనని చెప్పా ఆఖరి అస్త్రంగా. అయినా తను పట్టించుకుంటేగా!

తను చిన్నచూపు చూస్తేనేం... నేనొదులుతానా? ఫ్రెండ్‌ సాయంతో తన ఫొటో సంపాదించా. ఫర్వాలేదు... అందంగానే ఉంది. అడక్కముందే నా ఫోటోని పంపా. ఫోన్‌నెంబరూ జత చేశా. మర్నాడే ‘హాయ్‌’ అంటూ మెసేజ్‌. నా ఆనందానికి అవధుల్లేవ్‌. ‘ఫోన్‌ నెంబర్‌ ఇచ్చావు... ఫొటో కూడా పంపొచ్చుగా’ అన్నా ఏమీ ఎరుగనట్టే. ఆ ఛాన్స్‌ లేదు. ఇంకోసారి అడగొద్దంది.

తనకి సెలవులిచ్చారట. చెప్పకుండానే ఇంటికెళ్లిపోయింది. విషయం తెలిసి చాలా బాధపడ్డా. మాటమాత్రమైనా చెప్పొద్దా? అదే అడిగితే ‘నీకు చెప్పాలని ఏమైనా రూల్‌ ఉందా? నా ఇష్టం. మా నాన్న ఇష్టం’ అంది. నేనెంతో తల్లడిల్లిపోతుంటే తనకి అంత నిర్లక్ష్యమా? ‘ఇంకెప్పుడూ నీ గురించి అడగను. జీవితంలో డిస్ట్రబ్‌ చేయను. గుడ్‌బై’ అన్నా కోపంతో. ‘థాంక్స్‌, బై’ తన సమాధానం. కానీ రెండ్రోజులకు మించి తనతో మాట్లాడకుండా ఉండలేకపోయా. కాళ్లబేరానికెళ్లా. ‘సరేలే... ఇంకోసారి పోజు కొట్టకు’ అంది. మనసు కుదుటపడింది.

రోజూ చాట్లాడుకుంటున్నాం. కుదిరినపుడు ఫోన్లో మాట్లాడుకుంటున్నాం. ఇంతేనా? మరదల్ని కలవాలని కోరికగా ఉండేది. తనేమో కుదరదనేది. నాకు పట్టుదల పెరిగిపోయేది. ‘నన్ను కలవాల్సిందే. దాని కోసం ఏం చేయడానికైనా నేను సిద్ధం’ అన్నానోసారి ఆవేశంగా. అదిగో అప్పుడే ఏడాదివరకు మాట్లాడొద్దు, చాటింగ్‌ చేయొద్దనే షరతు పెట్టింది. అలా చేస్తే స్వయంగా వచ్చి కలుస్తానంది. ఇప్పటికి ఆర్నెళ్లు పూర్తయ్యాయి. బాధగా. నా ప్రియమైన ప్రేమకోసం ఇంకో ఆర్నెళ్లు ఎదురుచూస్తూనే ఉంటా. తీయనైన బాధతో.

Like our Page and Download Our App.

https://www.facebook.com/NaaLoveStory/

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.app.naalovestory

మాటలు మన్నించు...మనసును గమనించు!

అప్పుడు ఇంటర్‌. నాలో ఏం నచ్చిందోగానీ ఓ అమ్మాయి నన్ను తెగ ఫాలో అయ్యేది. ‘రేపు సాయంత్రంలోగా ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పకపోతే సూసైడ్‌ చేసుకుంటా’ అందోసారి. జడుసుకొని ఓకే చెప్పేశా. ఆ కొద్దిరోజులకే నా కష్టాలు తీర్చడానికి రాఖీ పండగొచ్చింది. ఆమె ఇంటికెళ్లి అందరిముందే రాఖీ కట్టమన్నా. చేసేదేంలేక కట్టింది. వారం తిరక్కముందే వేరే అబ్బాయితో తిరగడం మొదలెట్టింది. పట్టించుకోలేదు.డిగ్రీ పూర్తై ఉద్యోగప్రయత్నాల్లో ఉన్నా. ఓరోజు ఓ అమ్మాయి ఫోన్‌ చేసింది. వరుసకు మరదలవువుతానంది. ఆ వంకతో తరచూ కాల్‌ చేసేది. క్యాజువల్‌గా మాట్లాడి అమ్మకిచ్చేవాణ్ని. తను మాత్రం నన్ను ప్రేమిస్తున్నానంది. లైట్‌ తీసుకున్నా. తర్వాత పైచదువుల కోసం సిటీకెళ్లా. అప్పట్నుంచి నేను చేస్తే తన ఫోన్‌ బిజీ వచ్చేది. ఆరా తీస్తే తను ఇంకో అబ్బాయితో ప్రేమలో పడిందని తెలిసింది. కొంచెం బాధేసింది.

‘మాదాపూర్‌లో కాంపిటీటివ్‌ ఎగ్జామ్‌ ఉంది. తీస్కెళ్లవూ?’ గోముగా అడిగింది అత్తయ్య కూతురు. నా లైఫ్‌లోకి వచ్చిన మూడో అమ్మాయి. సాయంత్రం తిరిగొస్తుంటే చదువు, ప్రేమ సంగతులు కూపీ లాగింది. స్వచ్ఛంగా ఉండాలనుకునేవాణ్ని కదా! అంతా చెప్పా. ‘నిన్ను కోల్పోయిన రెండో అమ్మాయి దురదృష్టవంతురాలు. నా ప్రేమను ఒప్పుకో. జీవితాంతం తోడుంటా’ అంది. ఆశ్చర్యమేసింది. కొద్దిరోజులు ఆలోచించా. వరుసైందీ, పైగా నా గురించి తెలిసిన అమ్మాయి. పచ్చజెండా వూపా. గెంతులేసింది.

సెలవుల్లో ఇంటికెళ్లా. ‘మీ అత్తయ్య కూతురు ఎవరో అబ్బాయిని ప్రేమించిందట. నాల్రోజుల్లో అతడితో పెళ్లి’ అంది అమ్మ. నాకు షాక్‌. పెళ్లి కూడా ఫిక్సయ్యాక ఇంక తనతో మాట్లాడ్డం వ్యర్థం అనిపించింది. తర్వాత తెలిసిందేంటంటే చాలాకాలం నుంచి అత్తయ్య కూతురు వేరే అబ్బాయిని ‘కూడా’ ప్రేమిస్తోందట. ఈ దెబ్బతో అమ్మాయిలపైనే నమ్మకం పోయింది.

కొన్నాళ్లకి బంధువుల పెళ్లికి వూరెళ్లా. చుట్టాలంతా ఓ అమ్మాయిని తెగ పొగుడుతున్నారు. తనే సీత. అందం, పెద్దలంటే గౌరవం చూపే అమ్మాయి. కుర్రాళ్ల వంక కన్నెత్తి చూడదు. రెండ్రోజులు గమనించాక వాళ్లు చెప్పింది నిజమేననిపించింది. తనే నా భార్యని ఫిక్సయ్యా. అన్నయ్య పెళ్లికార్డు ఇవ్వడానికి మళ్లీ ఆ వూరెళ్లా. ఏదో పనిమీద బయటికెళ్లిందట. కార్డు వెనకాల నా వివరాలు రాసి వాళ్లింట్లో ఇచ్చా. దాదాపు నెలకు నా ఎదురుచూపులు ఫలించాయి. కొత్త సంవత్సరం రోజున శుభాకాంక్షలు చెబుతూ మెసేజ్‌ పంపింది. వెంటనే డయల్‌ చేశా. రిప్లై లేదు. ఆపై ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించానో లెక్కేలేదు.

చాన్నాళ్లకు కరుణించింది. మెసేజ్‌లు, ఫోన్‌కాల్స్‌ మొదలయ్యాయి. తర్వాత నా గతంతోపాటు మనసులోమాట కూడా చెప్పా. ‘నువ్వు ముందు మా అమ్మానాన్నలకు నచ్చాలి. వాళ్లు ఓకే అంటేనే మన పెళ్లి’ అంది నిర్మొహమాటంగా. కష్టపడి ప్రయత్నించి సీత అమ్మానాన్నల్ని ఇంప్రెస్‌ చేశా. వాళ్లింట్లో ఒకడిగా కలిసిపోయా. మా పరిచయమైన తన మొదటి పుట్టినరోజుకి వాళ్లూరెళ్లా. రాత్రి పన్నెండిటికి నేనే స్వయంగా తనతో కేక్‌ కట్‌ చేయించా. ఆరోజు తనే ‘ఐలవ్యూ సోమచ్‌’ అంది. మనస్ఫూర్తిగా తనని నా గుండెలకు హత్తుకున్నా.

కారణాలేంటో తెలియదు. తను ఫోన్‌ చేయడం తగ్గించింది. నేను చేస్తే ఎత్తదు. చాలారోజులు ఇదేవరుస. పాత అమ్మాయిలు గుర్తొచ్చారు. సీత కూడా అలాంటిదేమో? అనే అనుమానం మొదలైంది. ‘గాళ్స్‌ అంతా ఇంతేరా. వాడుకొని వదిలేసే రకం’ స్నేహితుల మాటలతో విచక్షణ కోల్పోయా. ఆవేశంతో నానా మాటలన్నా. ‘నా మీద నమ్మకం లేకపోతే నన్నొదిలెయ్‌’ అని ఒకే ఒక మాట అంది. కోపం, కసి. నేరుగా వాళ్లింటికెళ్లా. అనారోగ్యంతో ఉంది. ఇతర సమస్యలతో బాధ పడుతోందని తెలిసింది. ఇవన్నీ చెబితే నేను ఎక్కడ బాధ పడతానోనని కొన్నాళ్లుగా నన్ను దూరం పెడుతోందట. నిజం తెలిశాక సిగ్గుతో తలొంచుకున్నా.

ఉద్యోగరీత్యా ఇప్పుడు విదేశంలో ఉన్నా. నా మనసు మాత్రం సీత దగ్గరే ఉంది. తనకేమో నాపై అలక. అనుమానించానుగా... సహజమే! కానీ నా గతం నాతో ఆ పనిచేయించింది. మన్నించి క్షమిస్తే పెళ్లి బాజాలకు సిద్ధమవుతా.

Download Our App from Playstore:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.app.naalovestory&hl=en